X
تبلیغات
رایتل

سوءظن فردریش دورنمات

چهارشنبه 25 آبان‌ماه سال 1390

 

در داستان قاضی و جلادش که قبلاً (اینجا) معرفی شد, با کارآگاه پیر و مریض پلیس سوییس, بازرس برلاخ آشنا شدیم. آنجا دیدیم که بازرس به خاطر بیماری سرطان زمان زیادی برای باقی ماندن در این دنیا ندارد. حالا در رمان سوءظن بازرس را روی تخت بیمارستان در حال گذراندن روزهای آخر عمر می بینیم. بازرس در حال ورق زدن مجلات کنار تختش است که عکسی از داخل یکی از اردوگاه های مرگ نازی ها که در آن چهره یک پزشک نازی به چشم می خورد, توجهش را جلب می کند. از آنجایی که وظیفه او به عنوان یک جرم شناس ,تردید در واقعیت هاست در اثر صحبت دکتر معالجش دچار یک سوءظن می شود و آن را پی می گیرد... 

دورنمات این داستان پلیسی را در اوایل دهه پنجاه و زمانی که در مضیقه شدید مالی بود در ازای پیش پرداخت ناچیزی نوشته است اما این سبب نشده است که یک اثر پیش پا افتاده خلق نماید. درونمایه داستان همان تم مبارزه خیر وشر است و نویسنده کوشیده است در قالب ژانر پلیسی (که البته این اثر را نمی توان کاملاً پلیسی خواند) به مسائل انسانی بپردازد. فرازهایی از داستان را در این رابطه در زیر ذکر می کنم: 

بالاخره روزی آتش دوزخی اردوگاه ها فروکش می کند, تا جایی دیگر و با شکنجه گر های دیگر و در نظام های سیاسی دیگر, دوباره از اعماق غریزه بشری شعله ور بشود

همه می خواهند از زندگی لذت ببرند, اما حاضر نیستند یک سر سوزن از خوشی هایشان را با دیگران تقسیم کنند, یک لقمه نان , یک پاپاسی ; وضع اینجا هم شده مثل وضع آن رایش هزار ساله: آنجا تا اسم فرهنگ می آمد همه ضامن اسلحه ها را آزاد می کردند, اینجا فوراً ضامن کیف های پولشان را می کشند.(اشاره به سوییس دارد!) 

من نمی خواهم بین ملت ها فرق بگذارم و بگویم ملت های خوب داریم و ملت های بد. ولی باید بین آدم ها فرق بگذارم; توی گوشت تنم حک کرده اند که باید بین آدم ها فرق بگذارم... (این را یکی از تجربه کنندگان اردوگاه های مرگ می گوید و اشاره به شماره شناسایی ای دارد که در اردوگاه بر روی تن آنها داغ زده می شد) 

قانون قانون نیست, بلکه قدرت قانون است ; این شعار بالای آن درهایی نوشته شده که پشت آنها ما داریم تلف می شویم. هیچ چیز در این دنیا آنی نیست که باید باشد. (این را هم از زبان یکی دیگر از قربانیان اردوگاه ها می شنویم) 

بدون این که از ما بپرسند , پرتمان می کنند در این خراب آباد , نمی دانیم برای چی! نشسته ایم و خیره ایم به کهکشان , عظمتی از هیچ و عظمتی از همه چیز, اسراف بی معنی

اخلاقیات به نظرمان سودآور نیست و سودآوری به نظرمان اخلاقیات است.  

***

داستان باصطلاح خودمان , شسته رفته است و با توجه به دستی که نویسنده در نمایشنامه نویسی دارد ( و فکر می کنم از جملات بالا هم بوی تاتر به مشام می رسد... ضمن اینکه کل داستان در یک فضای محدود رخ می دهد) فکر می کنم علاقمندان خاص خودش را داشته باشد. البته این داستان را به جنایی خوان هایی که به معماهای پیچیده آنچنانی ,علاقه دارند توصیه نمی کنم. 

از این نویسنده همان کتاب قاضی و جلادش در لیست 1001 کتاب حضور دارد. این کتاب را محمود حسینی زاد ترجمه و نشر ماهی آن را در سال 1385منتشر نموده است. (مشخصات کتاب من: چاپ سوم سال 1389 با تیراژ 2000 نسخه و 167 صفحه در قطع جیبی و با قیمت 2000 تومان). 

***

مطالب مرتبط:

گفت وگوی هرست بینک با فریدریش دورنمات اینجا

مطلب کتاب نیوز در مورد دورنمات اینجا 

***

پ ن 1: بیشعوری را یک پست عقب انداختم تا برخی از دوستان برسند. 

پ ن 2: به فکر درنگ هم هستم و تا شنبه با مطلب جدید به روز خواهد شد. 

پ ن 3: کتابهایی که در این چند روز به اتمام رسانده ام و در انتظار نوشته شدن مطلب پس از بیشعوری هستند عبارتند از :جانورها (اوتس) گزارش یک آدم ربایی (مارکز) و روانکاو (ماشادو دآسیس) . باید کمربندها را ببندیم خلاصه! 

پ ن 4: کتاب هایی که شروع به خواندن خواهم کرد به ترتیب : 1- در انتظار بربرها (جی ام کوتزی) 2- مسیح هرگز به اینجا نرسید (کارلو لوی)... دوستانی که می خواهند همراهی کنند بشتابند که این کتاب ها منتظر شما هستند.

پ ن 5: نمره کتاب از نگاه من 3.1 از 5 است.

نظرات (15)
لطفا برو به این سایت
http://audiobook.blogfa.com/
پاسخ:
سلام
منبع خوبی است... قبلاً یه بار گذرم افتاده بود...
ممنون
با این تفاسیر ما هم در یکی از اردوگاههای رایش سوم (شاید هم چهارم) زندگی می کنیم و خودمون خبر نداریم.
پاسخ:
سلام
با سلام
حسین آقا
به سرعت رمان خوانی شما غبطه میخورم.هنوز مشغول خواندن بخش سرطان هستم. اگر پیشنهادی دارید بفرمائید.
پاسخ:
سلام
پشتکار قربان پشتکار
موفق باشی برادر
حرفهای خیلی خوبی نوشته. از زندگی و ادمهاش
همه می خواهند از زندگی لذت ببرند, اما حاضر نیستند یک سر سوزن از خوشی هایشان را با دیگران تقسیم کنند,

این تکه را خیلی دوشت داشتم
پاسخ:
سلام
آره این بخش ها رو خودمم خیلی دوست داشتم....
سلام.
گفت‌و‌گوش جالب بود:
"متاسفانه خودم ادبیات می‌نویسم و نوشتن ادبیات با خواندن آن میسر نمی‌شود بلکه با تفکر در دنیای پیرامون، واقعیت‌ها و سرانجام خود زندگی تحقق می‌یابد."
نقل قول‌ها...
پاسخ:
سلام
آره گفتگوی قدیمی و جالبی است...
خوشحالم
Salam
chetori amoo Hossein?
chera javabe emailato nemidi!
پاسخ:
سلام رضا جان
کدوم ایمیل؟؟؟؟؟؟؟ یادمه آخریش رو هم جواب دادم! آلزایمر گرفتم شاید...
بد نیستم خلاصه در کل بهترم
خیلی راحت تر شدم
.......
یه بار دیگه اون ایمیلی که جواب ندادم رو می فرستی
درود...
بزنیم چه سرعتی داری توی کتابخونی
اما این بشر به چه موجودی تبدیل میشه که قادره به یه آدمِ دیگه یا اصن به حیوون ،داغ بزنه..؟؟
پاسخ:
سلام
نه زیاد هم سرعت ندارم...مدتیست سرعت نوشتنم اومده پایین و لذا ترافیک این طرف بیشتر شده!
آقا این قضیه توانایی انسان در سبعیت های اینچنینی هم از همان قضیه های بی انتهاست...
نمونه اش هم در همین ابتدای کتاب در انتظار بربرها ست که دارم می خونم.
سلام
چقدر این گفتگوهای انتخابی دل و جانمان را در برگرفت ...
چقدر خواندن درد دارد ! خدایتان بدارد !
.........
آقا عکس " شیرینی صوتی" رو عوض کردین ؟ خوبه ها هر هفته یه عکس بذارین جاش !
( کامنتهای شیرینی رو خوندم )
پاسخ:
سلام

........
عکس قبلی ناشی از سوتی بنده بود که یکی از دوستان تذکر داد و تصحیح شد (چقدر هم شباهت دارند!)
ممنون
همه می خواهند از زندگی لذت ببرند, اما حاضر نیستند یک سر سوزن از خوشی هایشان را با دیگران تقسیم کنند, یک لقمه نان , یک پاپاسی
این پارگراف وضعیت الان ماست.!
من که از قاضی و جلادش خیلی خوشم اومد این یکی رو هم حتماْ می خونم.
ممنون که مطالب ناچیز ما رو تا آخر می خونی !
پاسخ:
سلام
آره متاسفانه... چون شباهت داشت کمی دلنشین تر هم شد...
اگر از اون خوشتان آمده باشد از این هم می آید...
ای آقا این چه حرفیست ما خیلی مخلصیم
ممنون از لینک گفتگو ...این آلمانی با همهی سختی و زمختی و کلفتی و بد آهنگیش کم کم شیرین میشود و گوارا .
پاسخ:
سلام
امیدوارم تا سال دیگه بری توی کار ترجمه اخبار ادبی از آلمانی به فارسی و گیلکی ... و ما هم مستفید بشیم
خیلی دوس دارم ترو ملاقات کنم رفیق؛در حال انقراضی؛کتاب خوان های خوب سرزمین من؛دوس دارم نظرتو درباره یه مستند از زندگی ادبی ت و تاثیر کتاب خوندن رو افکار و زندگی ت بم بگی؛
پاسخ:
سلام
گذرمون به پاریس که افتاد ...
خلاصه حالا بگذار یه 10 سالی مطالعه بکنیم ببینیم چه می شود...
گزاره "زندگی ادبی" من هم خیلی اول صبحی نشاط آور بود... لازم به توضیح نیست که بیشتر آدمها استعداد متوهم شدنشون بالاست و منم جزوشون ...اینجوری که میگید خلاصه ممکنه گور خودم رو سریعتر بکنم
ولی در همین حد ناچیز کتاب خوندن مثل یه ورزش و نرمش می مونه و کمک می کنه ذهنمون ورزیده تر بشه... البته نه هر که سر بتراشد قلندری داند ....
من تا به حال از فریدریش دورنمات کتابی نخوندم ولی نمی دونم چرا تا اسمی از دورنمات میاد وسط یاد سریال آلمانی خواب آور بازرس مگره می افتم !!!
البته با خوندن نوشته ی شما قانع شدم که باید دورنمات هم بخونم !!!
بهت حسودیم شد وقتی نوشتی که روانکاو ماشادو دآسیس رو خوندی ... من عاشق این نویسنده ام... خاطرات پس از مرگ ، یکی از بهترین کتاب هاییه که تا به حال خوندم و متاسفانه به این کتابش دسترسی ندارم و هنوز هنوز ها هم فکر نمی کنم گذرم به تهران بیفته تا بتونم بخرمش ... وای بر من !!!!
پاسخ:
سلام
البته یه کوچولو تست باید بکنی... تو با توجه به قالب وبلاگت! و اینا ممکنه که این هم بهت جواب نده...
این نویسنده قرن نوزدهمی برزیل آدمو شگفت زده می کنه... اما خوب اینم بهت بگم خاطرات پس از مرگ یه چیز دیگری بود و این مجموعه داستان کوتاه به گرد پای اون نمی رسه...
حسودی در کتاب خوندن از اون حسادت های خوبه
عرض سلام و ارادت به میله ی بدون پرچم و بسیار کتابخوان ... مخلص.
پاسخ:
سلام
ما بیشتر برادر...
کتابخوان شدن چه آسان آدم شدن چه مشکل
سلام حسین آقا .مژده بدهید که بعد سالها رفتم و رمان خریدم آنهم ناتوردشت .ما که فرصت سر خاراندن نداریم تا دقیقه ای مشغول به خود میشویم سرورمان ما را می خواند.وبلاگتان را به شاگردانم معرفی کردم تا اگر رمان مناسبی بخواهند از شما کمک بگیرند .بیچاره بچه های ایندوره انقدر درگیر کلاس و آزمونهای مختلفند که بدتر از ما فرصت کتاب خوانی ندارند.چه سیکل معیوبی را طی میکنیم!
پاسخ:
سلام بر شما
واقعاً آورین آورین
امیدوارم بخوانید و لذت ببرید و فرصت های خواندن یکی یکی به دیدگان شما رخ بنمایند و از پس پرده برون بیایند....
واوووو
دستتان درد نکند
امیدوارم بیایند و بخوانند... منم قول می دم اگه بچه های خوبی باشند از شما براشون نمره بگیرم
ممنون
سلام بر میله جان کتاب خوان من قبلا کتاب میخوندم ولی الان کمتر شده ولی با اینهمه شوق تو دوباره رفتم دنبال کتاب خوندن
من این قسمت دوست داشتم قانون قانون ما نیست بلکه قانون قدرت..

عزیز با ی متن جدید منتظرتم
پاسخ:
سلام
امیدوارم بدین سبب درهای رحمت همیشه باز بماند و لذت ببرید
دیدم!

نام :
پست الکترونیکی :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد
Google

در این وبلاگ
در کل اینترنت
کد جست و جوی گوگل